ای آينه زندگی
و ای تقليد هياهو
آيا تو در آن روز انعکاس
و در آن تصوير لبخند روی آينه اشک
هيچ رود را پايانه ای ديدی جز تفکر دريا؟
و افسوس خوردی بر تحليل نور
در تاريکی مطلق زمان؟…
و حال
در ميان ريگزارهای محبت
از سوی بی محبتان
تنها می گويی دريغ
که مرداب پايانی به روشنی لبخند نيست
بشکن ای آينه که بازتاب سقوط را هم آموخته ای
(برای پرواز پدر)
مهر ماه ۱۳۷۴ ….
دیدگاه ها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.